admin

DE KONING IS DOOD, LEVE DE KONING

De schrijverspen, nooit geweten dat die bij mij lag…Dat had iemand mij ook wel even mogen vertellen. Maar goed, alsnog het niet meer verwachte schrijven van mijn zijde.

Aan het einde van afgelopen seizoen heeft Jan Tebbens het prachtige zwart/rood ingeruild voor het blauw/wit (ook leuk) van de plaatselijke vv. Een clubman in hart en nieren. Dit is een gevoelig verlies.

Jan Tebbens (1 november 1978 in Ljouwert) heeft Duitse roots. Zijn betovergrootvader trok uit Maagdenburg naar Leeuwarden voor een baan in de textiel. Zijn vader was hoofd technische dienst bij textielfabriek Bamshoeve en nam kleine Jan mee naar de Broekster Boys, waar Tony Alberda zijn idool werd. Jan volgde zijn opleiding aan de Hanzehogeschool te Groningen en is momenteel werkzaam als marketingmanager bij Bizztravel. De voorzitter die altijd goed was voor een “Bingo”.

Jan, net als de rest van het huidige bestuur (het moet helaas een summier schrijven blijven, waardoor ik niet kan uitweiden over de andere zeer gewaardeerde bestuursleden), zal gemist worden binnen de vereniging. Het zal dan ook moeilijk worden om Jan te vervangen als voorzitter, zo niet onmogelijk. Er is in mijn ogen maar 1 persoon die misschien in de schaduw van Jan zou mogen vertoeven en dat is… Marijn. Laatst sprak ik hem nog in de stad alwaar hij mij vertelde toch wat meer voor de vereniging te willen betekenen, “ik heb al lang genoeg aan de zijlijn toegekeken” aldus een citaat van Marijn. Bij dezen wil ik dan ook Marijn voordragen als voorzitter.

Naar het principe “De koning is dood, leve de koning” van kracht in Groot-Brittannië, waardoor na het overlijden van de koning onmiddellijk de opvolger de nieuwe koning is, zal hopelijk het nieuwe bestuur tijdig geïnstalleerd worden. Om zo Belgische taferelen te voorkomen.

Dus Marijn, mijn stem heb je!
Ronald Sattler

De Beilen Connectie

Aangezien R. S. zijn schrijverspen al maanden kwijt is, ben ik genoodzaakt deze taak van hem over te nemen. Ik zal bij deze dus wat over mezelf vertellen:

Marijn van Olst, 25 jaren jong, geboren in Zwolle en opgegroeid in de ghetto’s van big city Beil’n. Heb daar het straatvoetbal geleerd en ook weer verleerd. Heb 2 broertjes Gijs en Bart en ben momenteel werkzaam bij Unigarant Verzekeringen (per 2 april ga ik daar weg en ga dan werken bij een makelaarskantoor). Heb in Beilen alle elftallen van de plaatselijke voetbalclub VV Beilen doorlopen. Van de F-jes tot de seniorenelftallen. Het ging in eerste instantie perfect in de senioren en had het uiteindelijk tot linksback in het eerste geschopt (letterlijk en figuurlijk). Beilen voetbalde toen 2de klasse zondag. Welliswaar was ik toen wel vaak wissel maar dat mocht bij mij de pret niet drukken.

Daarna ging het bergafwaarts. Er kwam een nieuwe trainer en ik kwam in het 2de terecht. Daar heb ik nog 3 jaar met veel plezier gevoetbald (met een half jaarlijkse onderbreking i.v.m werken in Italie) maar daarna kwam het moment dat ik naar Groningen ging verhuizen. Trainen schoot er vaak bij in en ik was niet meer zo gemotiveerd. Dat zag de trainer ook en die zette mij terug naar het 4de. Het 4de was toen een elftal waar alle spelers in kwamen die kwalitatief wat minder waren en het voetbal niet zo serieus namen. Ze konden deze spelers nergens anders plaatsen dus kwamen ze maar in het 4de terecht. Gevolg: Vele wedstrijden gevoetbald met te weinig man en diegene die er wel waren, stonden bezopen in het veld. Op een gegeven moment heb ik die gewoontes maar overgenomen. Was immers goed voor het groepsgevoel. Heb dat 1 seizoen volgehouden en ben daarna maar gestopt met voetbal. Maar na een aantal maanden kwam onze vriend Dennis Snoeyer met een geweldig aanbod. Of ik wou zaalvoetballen bij de Slingerij. Dat leek me wel wat. Mede om wat sociale contacten te hebben in Groningen. Die had ik op dat moment weinig omdat ik werkte in Hoogeveen en mijn vrienden bijna allemaal nog in Beilen woonden. Uiteindelijk heeft hij ook Robin Slomp en de andere R. S. over kunnen halen. En zo ontstond de ”Beilen Connectie”.

Ben nu bezig met mijn 2de seizoen en het bevalt mij uitstekend. We hebben een heel gezellig team en de prestaties vallen op dit moment ook niet tegen. We zijn op dit moment medekoploper in de 2de klasse (het bordes van het stadhuis is al gereserveerd voor de huldiging). Voor mij is plezier de hoofdreden dat ik voetbal en dat plezier heb ik nu volop. Ons team typeert zich als een team waar tijdens de wedstrijd gepresteerd moet worden en veel ”opbouwende” kritiek wordt gegeven, maar waar voor en na de wedstrijd de lol het belangrijkste is. Voor de wedstrijd uit eten gaan met elkaar of even flink nazitten na een overwinning. Naar Antwerpen of naar Schier gaan. Het draagt allemaal bij aan een goede onderlinge sfeer. Ik denk dat ik zeker nog wel een paar jaar blijf voetballen bij de Slingerij.

… Ik wou het hier maar bij laten en wil graag de schrijverspen doorgeven aan R. S. Suc6 ermee!!!

Marijn van Olst

De volgende schrijverspen gaat naar Ronald Sattler

Een moeilijke beslissing

Het privilege van de schrijverspen is deze keer aan mij gegund. Wie ben ik?

Peter Idskes geboren in Groningen en verliefd op deze prachtige stad. Inmiddels alweer de respectabele leeftijd van 35 jaar bereikt en nog steeds gedreven met het spelletje zaalvoetbal. Hoe ben ik in dit wereldje beland? Op mijn 19de werd ik gevraagd door Cees Bergman (oud lid zvv de slingerij) of ik wel even een potje mee wou doen want er was een zaaltje afgehuurd in Vinkhuizen. Na de wedstrijd, die wij met winst afsloten, vroeg men mij of ik niet de vaste goalie wou worden want ik deed het wel aardig. Dit gebeurde en zo heb ik in 4 jaar tijd heel wat wedstrijdjes mogen keepen en het fanatisme werd alsmaar groter.

Al die jaren hebben we met een kern van spelers gespeeld die nu nog steeds actief is bij het 4e. Op mijn 23e ben ik uit dit team gestapt. Ik ging verhuizen naar Schiermonnikoog waar de vrouw van mijn dromen woonde en ik ben met haar gaan samenwonen. Na 5 jaar besefte ik wat heimwee was en besloot om samen met Tineke weer in mijn stad te gaan wonen. Het duurde niet lang of ik kwam mijn oude maatje Richard weer tegen en die vroeg mij of ik wel weer wou keepen. Maar natuurlijk, en waar anders, weer bij je oude maten onder de lat. Zo gezegd zo gedaan. Het niveau van ons allen was inmiddels wel iets veranderd. Maar wat maakt het uit, we hadden een hoop plezier na de wedstrijd.

Nu alweer met ons allen voor het 3e jaar lid van deze geweldige vereniging en we voelen ons steeds meer thuis in deze club. Tot mijn grote spijt heb ik na al die mooie jaren in de zaal een moeilijke beslissing voor mijzelf genomen. Op de vrijdagavond in de zaal met je team: voor een voetballiefhebber is er geen mooiere plek om te zijn, de beslissing valt dan ook zwaar. Stoppen met dit team.

Het plezier in dit spelletje verdween en de frustratie werd alsmaar groter. Op mijn manier heb ik dit verteld aan de jongens en waar anders dan in de kleedkamer. Helaas een moeilijke beslissing. Deze vereniging geeft mij zoveel voldoening dat ik natuurlijk lid zal blijven en ongetwijfeld wel weer eens ergens onder de lat verschijn. ZVV De Bolster is mijn cluppie geworden en we zullen mekaar nog vaak treffen.

Een Voetballiefhebber (Peter Idskes)

De volgende schrijverspen gaat naar Ronald Sattler

De druk van een thuiswedstrijd

Het zou natuurlijk erg makkelijk zijn om deze schrijverspen te openen met een relaas over onderlinge confrontaties en de sublieme manier waarop het derde die confrontaties naar haar hand weet te zetten. Laten we daar dan ook maar direct mee beginnen.

Eerst was daar natuurlijk het treffen tegen onze vrienden van het Vijfde. Het wedstrijdverslag op de site van het Vijfde doet geloven dat Drie punten gesnoept heeft in de wedstrijd van 11 november. Helaas voor het Vijfde geldt nog altijd dat eentje meer maken dan je tegenstander genoeg is voor de drie punten. En als je inzakt tegen Drie dan mag je een meepunterende keeper verwachten. Dat een punter kan lopen heeft het Vijfde gemerkt 5-6. Inderdaad een uitoverwinning voor het Derde.

De tweede onderlinge confrontatie was die tegen het Twee. maar voor het Derde met name die tegen Brouwer! Zoals enkelen van jullie waarschijnlijk wel weten heeft Maarten Brouwer met veel van de jongens van het Derde op het veld bij The Knickerbockers gevoetbald. In andere jaren, toen het Derde nog in zijn geheel bij Drs Vijfje speelde, werd al meer dan eens verloren van de Slingerij en ook van BrouwerT. Drie was dan ook gebrand deze keer een goede pot neer te zetten. In de aanloop naar de wedstrijd werd dan ook geen middel geschuwd. De psychologische oorlogvoering vierde hoogtij. Het Tweede, duidelijk onder de indruk van de eerdere overwinning tegen het Vijfde, had besloten niet zo ver in te zakken en zich met name te richten op het afstoppen van de punter. Eén ding moeten we het Tweede nageven.. daarin zijn ze geslaagd! Maar dat is dan ook wel het enige. Er werd daarbij namelijk wel heel makkelijk over de talenten van de rest van de selectie van Drie heengestapt. Het Derde liet zich dan ook niet uit het veld slaan en combineerde, kapte, draaide en schakelde de heren van Twee aan alle kanten voorbij. Penningmeester Roel B. gebruikte in de evaluatie in het Damsterdammertje zelfs het woord voetbalgochme om het spel van het Derde te typeren. De 1-9 was dan ook wel erg afgetekend en wederom een uitoverwinning voor Drie.

De tweede seizoenshelft zal moeten uitwijzen of het Derde ook met de druk van een thuiswedstrijd kan omgaan. Dat het Tweede en in iets mindere mate het Vijfde, er niet in geslaagd zijn met deze druk om te gaan zegt natuurlijk wel wat over wat ons nog te wachten staat. We zullen dan ook alle zeilen bij moeten zetten om deze thuisduels zonder kleerscheuren door te komen. Duidelijk is in ieder geval dat een punter niet hoeft te lopen tijdens een onderlinge confrontatie.

Groeten namens Drie,

Jonnes “Als de punter maar loopt” Bouma

De volgende schrijverspen gaat naar Peter Idkes

Het jaar van PLEZIER??!!

Mij is gevraagd om de schrijverspen ter hand te nemen om zodoende dit item weer een doorstart te geven. Uiteraard ben ik de voorzitter in deze graag van dienst.

Allereerst zou ik graag wat willen schrijven over de persoon Paul en zijn zaalvoetbal. In het seizoen 1996-1997 hadden een aantal jongens uit het Rodense het plan opgepakt om in de zaal te gaan voetballen bij de Bolster. We werden gelijk gebombardeerd tot het derde wat voor velen een verrijking was. Op het veld waren we nog nooit verder gekomen dan het vijfde. Na een extra lange vakantie op de Nederlandse Antillen mocht ik vanaf februari ’96 ook bij dit team meespelen. Het eerste jaar deden we het eigenlijk gelijk erg leuk. Slechts twee verlies partijen en met een tweede plek werd het seizoen afgesloten. De volgende jaren deden we telkens bovenin mee.

Veel jongens van het eerste uur hielden er na twee seizoenen mee op. Deze plekken werden gelukkig weer opgevuld. Echter aan het einde van het seizoen 2001/2002 hielden er zoveel jongens mee op dat Harald Geerts en ik alleen over bleven. Het bestuur van destijds wilden toch graag dat we bleven (contributiebijdrage) en besloot om ons in het eerste te zetten. Menigeen weet wat er toen is gebeurd. Het eerste wist zich meestal maar ternauwernood te handhaven in de tweede klasse. Sinds dit seizoen mag ik dan ook uitkomen voor het tweede elftal van ZVV de Slingerij.

Dit jaar dus in een nieuw team en een klasse lager voetballen. Misschien dat het dan qua prestaties weer wat beter gaat. Zoals velen weten, komt met de resultaten ook het plezier in het spelletje. Dit jaar is dan ook voor degene die vanuit het eerste naar het tweede zijn gegaan het jaar om weer plezier in het spelletje te krijgen. Het laatste jaar waren er toch genoeg wanklanken te horen in en rondom het veld cq kroeg. De jongens die vanuit het derde (van vorig seizoen) zijn doorgestroomd naar het tweede hebben dus te doen met een stelletje zeer gefrustreerde japies. Ik moet zeggen dat ze het goed oppakken en dat ze hier en daar zeer sturend bezig zijn. Zij weten hoe het is om in de derde klasse te spelen en proberen ons de kneepjes bij te brengen.

Na één gelijk spel en twee gewonnen potjes vonden we het tijd worden om een beetje structuur aan te brengen in het team. Zo hebben we nu een twee hoofdig tellende leiding (er is zoveel te regelen) en hebben we een vaste aanvoeder die weer een verlengstuk is van de leiding. Moet ik nog even vermelden dat er zoveel animo was voor het aanvoerderschap dat “het recht van bea” er aan te pas moest komen om de juiste man te vinden. Om het plezier te vergroten is er ook nog besloten om een feestcommissie te benoemen.

Al met al moet dit seizoen er dus voor zorgen dat het louter plezier is dat de klok slaat.

Namens slingerij T.W.E.E. Paul

De volgende schrijverspen gaat naar Jonnes Bouma

“Zoektocht naar verlossing”

Onlangs kreeg ik van een goede vriend een boekje in mijn handen gedrukt met de tekst “Verhalen uit het boeddhisme”, met als subtitel: “voor meer spiritualiteit in het leven”. Dit omdat ik een reis door Azie ga maken.

Ik bladerde het boekje door en begon stukjes te lezen. Voor wie nu denkt dat ik een ieder met deze schrijverspen tot een geloof probeer te bekeren…. wees gerust dat is zeker niet mijn intentie. Ik zal überhaupt uitkijken met wat ik over geloof schrijf aangezien de AIVD heden ten dage alles filtert. Straks gaat mijn reis niet door omdat ik ergens in een donkere kerker door een herr- Flick-achtig type op spartaanse wijze ondervraagd word… nee ik kijk wel uit.

Tot de kern dan maar: Een ieder weet dat het vlaggeschip van de vereniging ondertussen als de Titanic van de vereniging wordt beschouwd en kijkende naar de prestaties van de afgelopen 2 jaar zou ik zeggen: terecht. Dan vraag je je af, hoe kan dat nou? Ook terecht. Vervolgens geven dan meerdere personen een verklaring. Niet altijd terecht.

Hoe kan dat nou?

Maar hoe kan dit nou? Ondertussen is alles geprobeerd, zijn alle systemen getest; 2-2, “de ruit”, vooruit verdedigen, achteruit verdedigen en opnieuw aftrappen (hetgeen erg succesvol was). We hebben het zelfs geprobeerd met intimidatie van de tegenstander vooraf. Eén van de spelers is een week op poker- stage geweest in ’t Holland Casino te Amsterdam en heeft ons onderwezen in het opzetten van een “pokerface”. Echter niets hielp, dus moet je andere bronnen aanboren wanneer je de wanhoop nabij bent.

Eigenlijk hebben we een Tedje Troost nodig die ons uit het slob trekt, maar het budget van de ZVV rijkt waarschijnlijk niet zo ver. Óf Ton Boot, hoewel die onze misschien ietwat gezette, maar zeker niet brede selectie waarschijnlijk alleen maar verder uit zou dunnen. Ik ben overigens erg benieuwd naar het wondermiddel dat Wimpie P. daar uit één of andere verborgen stad, diep in de ondoordringbare jungle van Zuid- Amerika, tevoorschijn heeft getoverd. Want het vijfde draait als een dolle!

De redding

Terug naar het boekje, want ik ben er toch van overtuigd dat hier ons antwoord ligt. De redding is nabij heren!! Gisteravond werd ik maar weer eens bevestigd in mijn geloof. Toen zag ik PSV zich plaatsen voor de 2e ronde CL. Hallo… 2 Koreanen én Hi Dung Gus is bij mij 1+1=2. Dat kan geen toeval zijn, Guus móet zo’n boekje gehad hebben! Belezen als hij is moet hij ergens zijn wijsheid vandaan hebben.
Ook Guus moet gelezen hebben over:

  • “Het innerlijke vuur” en
  • “Het achtvoudige pad” en
  • “De essentie van het lijden” en nog veel meer.

En ik las het ook en dacht: “Ja, Slingerij 1 is een waakvlam, is volledig de weg kwijt en over de essentie van het lijden hoef ik verder denk ik niet uit te wijden (toch Lex?). Kortom, ik zag een opening, een nieuwe weg, een nieuwe visie, redding, maar bovenal… ik zag verlossing. Er is dus nog hoop heren!!!

Mijn plan

Mijn plan ter voorbereiding op de wedstrijd:
Schrap die speeches maar en denk 5 min. met gesloten ogen aan de 3 bovengenoemde aspecten (hoeft niet met pokerface). Ondertussen ga ik dit alles tot op de bodem uitzoeken bij de bron, dus wees gerust: het vuur zal ontvlammen, het pad openbaart zich en het lijden zal voorbij zijn!!

Voor nu: Een ieder een prettige Kerst en een voorspoedig nieuwjaar! Heren, ik volg jullie: you are not alone!! Succes en tot eind januari,

Harald Geerts

Ps: Tip voor Pieter: Ik ben tot eind januari niet inzetbaar voor Slingerij 1 (effe wisselen dus). Wel bedankt voor je vertrouwen!! (en er komen nog meer punten aan hoor Pieter) Tip voor de rest: kies Renses

Ik geef de pen door aan Paul Gritter

Excuus

Laat ik beginnen met mijn excuses aan te bieden aan alle vaste lezers van de schrijverspen. Ik kan allerlei excuses verzinnen zoals een writersblock of dat ik een pen aangeboden heb gekregen waar geen inkt in zit. Het was meer mijn eigen laksheid en een computer die niet meewerkte dat jullie zolang moesten wachten op dit verhaal. Dus Jan en die andere lezer, sorry dat het zolang heeft geduurd.

Historie

Na een aantal jaren vechtsporten te hebben beoefend, werd ik in 1992 voor het eerst geconfronteerd met zaalvoetbal, wat uitgroeide van liefhebberij tot een intensieve hobby. 2 jaar later ben ik met een aantal vrienden de competitie ingegaan bij ZVV Starlet, waar ik 2 jaar heb gevoetbald (1e jaar in het 1e team en het 2e jaar in het 3e team). Van Starlet ben ik naar de Leekster Eagles gegaan en heb daar 7 jaar gevoetbald. Inmiddels wordt dit mijn 2e seizoen bij ZVV de Slingerij.

Bestuur

Als je bij verschillende clubs voetbalt, heb je te maken met uiteenlopende besturen. Bij Starlet was het bestuur meer bezig om zichzelf te verrijken dan het sportieve gedeelte op orde te krijgen. Bij de Leekster Eagles ging het meer om de zorg van het 1e team (wat aan één kant begrijpelijk is) waarbij de lagere teams vaak werden vergeten en voelde het ene bestuurslid zich belangrijker dan de ander. Maar bij het bestuur van de Slingerij kan ik niets anders zeggen dan dat ze alles goed op orde hebben (tot nu toe) en iedereen wordt door hen als gelijke behandeld. Dus mijn complimenten aan jullie.

Voetbalvrouwen

Ook wil ik vermelden dat ik het geweldig vind dat er zoveel vrouwen komen kijken (zuipen). Dat was bij die andere clubs wel anders. Daar zag je weinig tot geen vrouwen langs de kant of in de derde helft.

Nevenactiviteiten

Antwerpen, eindejaarsfeest, het 10-jarig bestaan, het E.K., de trouwerij van Jan Aalfs (oh nee, dat komt nog). Bij deze club heb ik in één jaar meer meegemaakt dan in negen jaar bij die andere clubs (en zit ik sinds 10 jaar weer aan de drank) Ga zo door.

Nog even dit

  • Jan Aalfs: Zit die trouwjurk jou goed?
  • Marcel Niemeyer: Hoe was “onze” vakantie? Ik zat nog op 1 nummertje
  • Smeagol: Mooie naam he?
  • Marcel Bekkers: Gezien jouw schrijverspen voelen wij ons een beetje schuldig en willen we wel om 2 meter bier voetballen om te bepalen welk team terecht het 4e zou moeten zijn.

Met vriendelijke groet,

Richard Zielstra

Ik geef de pen door aan Geerts

Een woordje

5 jaar geleden werden 8 jongens, waaronder ik, lid van ZVV De Bolster. We werden daar het vierde en maakten van Café De Bolster onze stamkroeg. We waren nieuw in een kroeg waar jongens met namen als Tino, Aalfs en Massi achter de bar stonden. We vielen met de neus in de boter; de vereniging bestond 5 jaar. Dat moest gevierd worden.

Afslag Tolbert

Vijf jaar later en vijf kroegbazen later was er weer een feestje. Namens ZVV De Slingerij organiseerde een vijfkoppige activiteitencommissie een feest ter ere van het 10-jarig jubileum van de ZVV. Peter en Rob, de mannen die de vereniging naar Café De Slingerij haalde, verzorgden een A1-lokatie en een barbecue. In Tolbert hadden we alle ruimte om een weekend lang feest te vieren.

Het klinkt misschien wat ‘ouwelullerig’ maar ik heb mooie herinneringen aan dit weekend. Vier dingen die me zo te binnen schieten…

  • Oud-lid kneust rib nadat de zwaartekracht hem door de alcohol te veel wordt
  • Renses vlucht ’s nachts huiswaarts ivm buitenproportioneel gesnurk van Sexy Lexy
  • Reinder en Karst drinken Sonnema tot aan het ontbijt en beginnen vervolgens doodleuk aan het dagprogramma
  • Pieter wordt vernoemd naar Hollywood-ster Smeagol

Vrijwilligers

Ik ben me er van bewust dat dit alles georganiseerd wordt door vrijwilligers. Ik ben dan ook erg blij dat binnen onze vereniging zoveel animo is om tijd vrij te maken voor de club. Dit is naar mijn mening te danken aan de hoge betrokkenheid van de leden bij de club. We zijn een relatief kleine groep waarbinnen 5 vriendenteams min of meer zelfstandig hun zaakjes regelen. Onze kracht is dat deze 5 teams geen eilandjes vormen. We wisselen met alle plezier onderling spelers uit wanneer er problemen zijn. Ik denk dat dit een gezonde basis is voor ZVV De Slingerij als vereniging.

We gaan het nieuwe seizoen in met Ron als nieuwe kroegbaas en Roel als nieuwe penningmeester. Na ongeveer 3 jaar heeft Alexander Barelds zijn taken overgedragen aan Roel Binsma. We zijn heel blij met alles wat Alexander de afgelopen 3 jaar voor de vereniging heeft gedaan. Een nieuw seizoen; een nieuwe start. Ik hoop wederom op gezelligheid en wie weet een kampioenschap?

Ik ga nu genieten van mijn vakantie en hoop jullie binnenkort weer in de kroeg te zien! Tot later.

Jan Tebbens

Aangezien Richard Zielstra hem nog tegoed heeft, geef ik de pen door aan hem

Slingerij 5 en Antwerpen

Dag heren van het goede leven, hier dan eindelijk (sorry Jan T.) de schrijverspen van mijn kant. Het heeft lang op zich laten wachten en daarvoor mijn excuses. Ik heb lang nagedacht over wat ik zou schrijven Natuurlijk kan ik het weekend Antwerpen niet voorbij laten gaan…dat is duidelijk. Ik wil het echter eerst hebben over mijn eigen team.

Inmiddels zijn we gedegradeerd binnen de club naar het vijfde. Hiervoor wil ik het nieuwe vierde team bedanken. Zeggen tegen derden dat je in het vierde zit is nog acceptabel, maar dat je in het vijfde team zit… Ja, dat word een tikkeltje moeilijk. Ik heb altijd het gevoel dat ik ter plekke uitgelachen word. Gelukkig doen ze dat niet en zeggen ze altijd: “Wat leuk”. En daarmee is het gesprek dan ook direct afgelopen.

Je zou denken dat je als vijfde en met onze kwaliteiten dan kampioen zou worden. Ook helaas zit dat dit jaar er niet meer in. Al vier jaar strijden we om het kampioenschap in de vierde klasse. Elk jaar komen we net te kort en dat is jammer / frustrerend. Waar het aan ligt is moeilijk te zeggen…als team zijn we goed op elkaar ingespeeld. Misschien dat het probleem ligt in dat we niet altijd met dezelfde mensen spelen. Regelmatig moet een van ons verstek laten gaan op de vrijdagavond. Een voorbeeld hiervan is dat een feestje in de kerk (waar overigens gezopen wordt als een doll(i)e) belangrijker word geacht dan een voetbalwedstrijd. Ik noem geen namen…hij heeft bij de jeugd van de ‘FC’ gespeeld. Of zou het toch liggen aan een beetje gemakzucht. Halverwege het seizoen, zonder puntverlies, roepen / schreeuwen dat je KAMPIOEN wordt. Ja…, dan ga je wel op den duur de boot in. Ook hierbij noem ik geen namen. Maar ik wil nog wel een ding zeggen: We worden volgend jaar gewoon KAMPIOEN. Dat word een makkie…een eitje, of niet dan.

Antwerpen

Dan nu Antwerpen. Weer een historisch hoogtepunt in het bijna 10-jarige jubileum van de Slingerij en (voormalig) Bolster. Het voetbal was qua resultaten weer niks, daar kan ik kort over zijn. Alleen het tweede heeft goed voetbal neergezet. Het gebeuren er omheen was natuurlijk om van te genieten… hierbij een kort overzicht.

Een paar puntjes uit Antwerpen:

  • Waar iemand de kip vergeleek met een kut. Ten eerste heb ik een ‘kut’ nog nooit op een bordje zien liggen en ten tweede rijst bij mij de vraag of deze persoon zich niet vergist. Het is toch rosbief…
  • Waar iemand er helemaal ‘deur’ heen zat en met de deur binnen kwam vallen op de kamer van Dollie en mij. Dit had als resultaat dat wij de volgende ochtend met een brak hoofd moesten verhuizen naar een andere kamer.
  • Waar iemand in de (eerst drukke) Ierse pub een verschrikkelijke scheet liet. Het was zo erg dat er direct genoeg plek voor ons was om te gaan zitten en staan waar we wilden.
  • Waar iemand het leuk vond om Houdini met de grote verdwijntruc na te doen. Een dag te laat komen en dezelfde avond / nacht zonder de rest te informeren weer verdwijnen. Heel vreemd…
  • Waar twee iemanden zich erg druk hebben gemaakt over dat ze 11 euro moesten betalen voor zeven minuten porno op TV. Dit hebben ze dan ook niet gedaan. Toch mooi die zeven minuten gratis meegepakt, terwijl ze maar twee minuten nodig hadden.
  • Waar iemand erg serieus reageerde op de volgende opmerking: “hier is het laatste woord nog niet over gesproken”. Dit was naar aanleiding van een knokpartij tussen, misschien raad je het al, een paar ‘doofstomme mensen’ (Sijts, een ander woord ken ik niet).
  • Waar iemand zich vergeleek met Patty Brard. Deze persoon kreeg namelijk zijn broek niet normaal aan. Dit vanwege overgewicht?
  • Waar iemand het voor elkaar kreeg om ‘afgewezen’ te worden in de meest kansloze kroeg aller tijden: Ketelbinkie. Deze persoon verdient naar mijn mening een titel. Welke maakt niks uit…
  • Waar iemand de eerste en tweede avond over zijn nek is gegaan. De eerste keer onder het mom dat zijn tandenborstel te ver in zijn keel kwam. De tweede keer vanwege ziek zijn (msra?). Denkt deze persoon nou echt dat dit de redenen zijn? Mijn mening: Beerenburg en bier…
  • Waar iemand bij een ontzettende geile vrouw net deed of hij haar ‘billenkoek’ gaf, totdat hij per ongeluk haar wel een tik op haar billen gaf. In plaats van dat ze boos werd, begon ze alleen maar geiler te worden. Prima gedaan…
  • Waar twee kroegeigenaren ‘serieus’ overwogen om dat mooie balspel, dat in de kantine van de sporthal stond, mee te nemen naar de Slingerij. Het zou een goudmijntje zijn geweest… eerlijk.

Nou,… dit was mijn schrijverspen. Wens een ieder nog veel voetbalplezier en tot ziens bij het jubileum… of in de kroeg.

Marcel Bekkers

Ik geef de pen door aan Richard Zielstra

Eerste seizoenshelft Slingerij 3

Na een eerste seizoen waar wij in de middenmoot eindigden, waren we steevast van plan om het dit seizoen beter te doen. We waren het er allemaal over eens…. als we ons tactisch vernuft nou eens gingen ontwikkelen, dan zouden de punten vanzelf komen. Onze nieuwe versterkingen Boudewijn en Karst konden ons daar zeker bij helpen. Daar staat dan weer tegenover dat we topaanvaller Hayco de eerste seizoenshelft moesten missen. Als ik de balans nu opmaak dan kan ik melden dat we het een stuk beter doen dan het afgelopen seizoen. Op dit moment staan we 4e met 15 punten uit 7 wedstrijden. Helaas hebben we de twee toppers net verloren. Dat is dan weer jammer, maar kansloos waren we tijdens deze wedstrijden zeker niet, dus in 2004 zal onze revanche komen.

Naast de prestaties is de gezelligheid natuurlijk heel erg belangrijk in ons team. Met een kern van spelers die elkaar al kennen rond de tijd dat we op de basisschool zaten en daarnaast nog een aantal spelers die er uitstekend bij passen, vermaken we ons opperbest.

Drachster Boys

Nostalgie komt daarbij menigmaal bij mij bovendrijven. De feestjes, de stapavonden, de mooie overwinningen bij voetbalclub Drachster Boys (waar velen van ons tegen een bal hebben getrapt) en ga zo maar door. Wat dat betreft is er omtrent de wedstrijden ook weinig veranderd. Iedereen loopt elkaar tijdens de wedstrijden af te kafferen, waarna de gebruikelijke kleedkamerlol volgt. Daarbij worden dezelfde grappen uitgehaald als toen we nog kleine jochies waren en in de E-tjes van Drachtster Boys voetbalden. Volwassen worden we dus zeker niet. Gelukkig maar…. Daarnaast zijn we als team erg tevreden met de Slingerij en als het ons allen toelaat zullen we waarschijnlijk nog wel even bij de vereniging blijven.

KlaasJan Holwerda

Ik geef de pen door aan Marcel Bekkers

Agenda

25 april 2019: 25 jarig Jubileum

Programma

Sponsoren