Schrijverspen

De Schrijverspen is een column door leden of vrienden van ZVV De Slingerij en gaat over de vereniging of alles daaromheen. Aan het einde van elke column geeft de schrijver de pen door aan een ander die de volgende Schrijverspen zal verzorgen.

De superioriteit van de voetbalsport

Vaak heb ik mij afgevraagd waarom voetbal als sport zo superieur is. Ik kan na korfbal geen enkele sport bedenken die ook maar enigszins in de buurt komt. Tennis heeft zo zijn charmes, maar mist de magie van het teamgebeuren. Ooit een tennisser met een rugnummer gezien? Of Paul die tegen Jacco zegt: “Hé, kaats nou eens man!”. Erger is handbal. Ik heb eens stomverbaasd staan kijken hoe er met een balletje van 15 cm in doorsnee wordt overgegooid. Ik kon me gelukkig net beheersen om niet het veld in te rennen en dat balletje heel hard weg te schoppen. En hockey, dat is een sport voor mensen die ‘gebukt’ onder een meerderwaardigheidscomplex, de voetbalsport de rug toekeren.

Universeel

Ik kan wel alle andere sporten gaan afzeiken, maar dat kost me te veel tijd en je moet oppassen dat je geen mensen kwetst. We hebben per slot van rekening twee tennissers in ons midden. Maar goed, er bestaat dus, heel arrogant gezegd, zoiets als een gapend gat tussen voetbal en de rest van de sporten. Geen enkele sport heeft wereldwijd zoveel aanhangers en beoefenaars als voetbal. En ondanks het feit dat voetbal historisch gezien een sport van het volk is, zijn vandaag de dag alle lagen van de bevolking rijkelijk vertegenwoordigd. Geen sportevenement pulkt zoveel emoties los als een WK. En ook het EK, hoewel minder groots van opzet, mag zich tot prestigieus sportevenement rekenen. Waarom het nou voetbal is wat de toon zet, blijft een mysterie. Misschien is voetbal iets universeels, een natuurwet die net zo vanzelfsprekend is als de zwaartekracht. Mocht er ooit een ontmoeting tussen ons en een buitenaardse beschaving plaatsvinden, wat zou dan mooier zijn dan deze openingszin: “krgstnhuvmie ktpop nje”. Vertaald: “Zull’n we voetballen”. Mooi man, een intergalactisch voetbaltoernooi. Mars uit, altijd lastig!

Soccer

Het blijft verbazingwekkend dat in landen als de VS en Australië voetbal zo’n onbeduidende plaats inneemt. Dat basketbal populair is in de VS kan ik me wel voorstellen, maar American football en honkbal? Het enige indrukwekkende aan die sporten zijn de stadions, de schoudervullingen en de cheerleaders. Oké, in slowmotion is American football een ware kunstvorm, maar een hele wedstrijd in slowmotion, dat gun je een luiaard nog niet. Heel pijnlijk, blasfemisch bijna, is het woord ‘soccer’! Wie heeft dat bedacht, daar krijg je toch braakneigingen van…….Hoeaaaaghhg. Sorry. Dat in Australië voetbal amper bestaansrecht heeft vind ik nog maffer, aangezien Australië langer dan de VS gebukt ging onder de Britse kroon en dus, zou je zeggen, wel moet zijn begiftigd met deze oerengelse sport. Ze trappen daar toch liever tegen een grote ‘Skippy’bal aan. Waarschijnlijk zijn destijds alle voetbalhaters geëmigreerd. Mochten er nog suggesties of andere verklaringen voor de koppositie van deze wereldse sport zijn, misschien iets voor de volgende schrijverspen?

Sijts (a.k.a. Erik Sijtsma)

Ik geef het toetsenbord door aan Klaas Jan Holwerda

Mijn levensverhaal

Het begon allemaal in de duistere nacht van vijftien mei negentienhonderd- tweeënzeventig. Een nieuw talent zag het levenslicht achter de deuren van het Academisch Ziekenhuis te Groningen. Mijn vader Maurits Hitijahubessy, en mijn moeder Conny Hardenberg hadden het talentje George Alexander, Mathieu Hitijahubessy genoemd. Met mijn 50 centimeter en 7 pond toch al snel de maten voor een (zaal)voetballer, begon ik op mijn vijfde jaar met mijn carrière bij de plaatselijke Groninger Boys. Al snel kwam ik er achter dat ik puur linksbenig ben en dat ik al aardig hard kon lopen.

Eénmaal beland in de in de C1, had ik mijn oom al op mijn dak. Hij adviseerde mij dat ik maar eens naar een andere club moest gaan. Ik ging hier niet op in. Ik stond immers bij “de Boys ” onder contract en mijn verbintenis zou lopen tot mijn achttiende jaar. Op mijn zeventiende werd mijn contract alsnog ontbonden, om toch nog naar een andere club te kunnen gaan, en de club was Groninger Voetbal, Atletiekvereniging (GVAV)-Rapiditas.

GVAV-Rapiditas, Roden en Leek

Inmiddels was ik zeventien jaar en klaargestoomd om mijn debuut te gaan maken in de A1 van GVAV-Rapiditas. Mijn debuut begon tegen de A1 van FC-Groningen. Na een goed seizoen te hebben gedraaid, met natuurlijk als hoogtepunt, het behalen van het kampioenschap in de interregionale klasse Noord. Dat betekende voetballen in de toenmalige Coca-Cola competitie.

Op mijn achttiende mocht ik mijn opwachting maken in de hoofdmacht van GVAV-Rapiditas, met toen nog Martin Drent als diepste spits en met mij als aanvoer. Één jaar later vertrok Martin Drent naar FC-Groningen. Wat jaartjes later kwam Kurt Elshot bij mij in het elftal (gaf mij op het Waterburchttoernooi een wereldpass, cross en de bal kwam op randje strafschopgebied, en BOEM ineenkeer op de slof…….goooaaalll !!!) Na het toernooi vertrok ook Kurt Elshot naar FC-Groningen.

Op mijn vierentwintigste kon ik transfervrij naar de Drentse voetbalvereniging Roden, waar ik twee jaar heb gespeeld, met heel veel plezier. Natuurlijk kwam de zaalvoetbalvirtuoos (grapje) in de belangstelling van de Leekster Eagles, toen heette ze nog Hummel Eagles. Ik mocht toen met de Leekster zaalvoetbalgala mijn debuut maken tegen oud Nederlandse elftal spelers. Ik heb twee jaar gevoetbald in de hoofdmacht. Ik moest helaas wegens mijn werk stoppen, omdat ik niet meer kon trainen in de zaal (balen man).

Zaalslippertjes

Na mijn buitenlandse avonturen, ben ik het maar wat dichterbij gaan zoeken en ging weer terug naar mijn ouwe nest (Groninger Boys). Ook dat had ik maar twee jaar volgehouden en had toen maar besloten om te gaan stoppen en meer tijd voor mijn gezin (zoon Justin en vriendin Jolanda ) te maken. Helaas was dat voor korte duur, want GRC-Groningen stond al voor de deur of ik ook belangstelling had om daar te gaan voetballen. Mijn keuze was gemaakt, ik mocht mij gaan bewijzen, of ik ook goed genoeg was voor de hoofdmacht. Ik was nog net goed genoeg om in de hoofdmacht te gaan voetballen, alleen moest ik genoegen nemen met de linksback positie en die nam ik. Intussen ging ik wel eens kijken bij mijn zwager (Erik Sijtsma) die toen nog voor de Bolster speelde. Al snel wou ik toch weer mijn zaalslippertjes uit de kast halen en ben toen ook daar gaan zaalvoetballen (part-time). Nou begin ik al aan mijn derde seizoen bij de “Slingerij”, ik heb het nog steeds erg naar mijn zin en hoop dat we toch eindelijk eens een keer kampioen kunnen worden van de tweede klasse.

Namens mijzelf wil ik mijn teamgenoten ( ii, Wollie, Dennis, Tebbes, Beekie, Mus, Aalfs, Tino en natuurlijk onze coach) bedanken voor de gezellige tijden bij de Slingerij en voor de tijden die nog gaan komen.

George Hitijahubessy

De volgende schrijverspen gaat naar Sijts (mijn zwager)

Helaas, …. net niet !!!

Het team is begonnen in het jaar 1999 na Christus bij het toenmalige Café De Bolster. Waar voor sommigen het woord ‘bal’ nog opgeslagen moest worden in hun woordenboek gelegen in de hersenen, ging het aan de slag als vriendenteam om gezellig op vrijdagavond een balletje te trappen. En lukte het niet om een overwinning mee naar huis te nemen, dan werden er in onze sponsorkroeg nog wat lekkere, gele rakkers gedronken.

‘Het net niet halen’… Iedereen heeft dat gevoel wel eens gehad. Een gevoel van tekortkoming, gevoel van balen, boosheid, maar ook verdrietig. Je hebt als individu of als team iets geprobeerd te bereiken, maar … het lukt net niet zoals je gewild had:

  • Het CDA en PvdA zijn al weken in overleg om samen goed te kunnen regeren, maar ze komen er net niet uit.
  • Dronken worden in de Slingerij. Je komt thuis, wil eigenlijk braken, maar je hebt net niet genoeg gehad.
  • Onze eigen Pim Onfortuinlijk. Hij had een hele andere kijk op de maatschappij. Hij kon alleen zijn ideeën net niet uitvoeren, omdat een bepaald persoon daar geen behoefte aan had.
  • Het eerste team, dat net niet genoeg spelers op papier had staan !
  • Ons eigen AJAX, dat voetballend gezien AC Milan vernederde maar het in de laatste minuten net niet kon bolwerken.

Kampioenschap

Zo in de loop der jaren is het vierde gegroeid. Individueel – althans?? – maar ook als team. Elk jaar werd er beter gevoetbald, stond het organisatorisch beter en leerde men de bal als ‘vriend’ te beschouwen. Dit alles heeft geresulteerd in vele wedstrijden die in ons voordeel eindigden.

Elk jaar eindigden we hoger. De top 5 was de doelstelling en werd makkelijk gehaald, tot het moment daar was, dat wij als team concludeerden: we kunnen nog beter en in een hogere klasse voetballen, … we worden KAMPIOEN.

Dan begin je uiterst gemotiveerd aan het seizoen en blijkt dat het ook allemaal wel mogelijk is. Vele wedstrijden worden gewonnen en de punten stromen binnen. Totdat je merkt dat er één team meespeelt dat er, zoals elk seizoen het geval is geweest, toch bovenuit steekt. En juist dit seizoen (voetballend gezien ons sterkste seizoen) lukt het helaas, … net niet.

Toch heb ik wéér goede hoop om ons volgend jaar naar de derde klasse te voetballen. Laten we in ieder geval die gedachte vasthouden!!

Gert-Jan ‘Duif’ Tillema

 

De volgende schrijverspen gaat naar George ‘Ketelbinkie’ Hityahubessy

(Een beetje van mezelf en veel van ‘Stenders Vroeg’)

Strategie

In de voetballerij is er sprake van strategie maar ook in het dagelijks leven wordt je er wel eens mee geconfronteerd, een voorbeeld:

Valentijn

Het is vrijdagmiddag 14 februari en ik word gebeld door mijn echtgenoot; “Bedankt voor je Valentijnskaartje!”, zegt ze lief. Honderd gedachten schieten in één seconde door me heen. Ik heb namelijk helemaal geen kaartje gestuurd, dus hoe moet ik antwoorden? En van wie is dat kaartje dan wel? Er zijn verschillende mogelijkheden:

1. Er is helemaal geen kaartje bij de post geweest en dit is haar cynische commentaar.

2. Er is wel een kaartje bij de post geweest, blijkbaar anoniem en mijn vrouw denkt dat het kaartje van mij is. Ik kan natuurlijk nu doen alsof het kaartje van mij is en de credits ervan nemen, maar aan de andere kant kan het ook een valstrik zijn van mijn vrouw.

3. Ze weet dat het kaartje van een ander is en gebruikt dit om mij jaloers te maken, maar door te doen alsof ze denkt dat ik het kaartje gestuurd heb en dus de onschuld te spelen, pleit ze zichzelf vrij voor een eventuele geheime minnaar.

4. Ze heeft een kaartje naar zichzelf gestuurd alleen maar om mij jaloers te maken, zodat ik meer aandacht aan haar zal besteden en nu gelijk een heel duur cadeau ga kopen. Maar wat moet ik antwoorden? Elk antwoord is gevaarlijk.

Voor de man zijn in zo’n geval maar drie antwoorden mogelijk:
1. Ik rijd net een tunnel in 2. Mijn batterij is leeg ik hoor je niet meer. 3. Ik sta hier net bij de juwelier iets af te rekenen; ik bel je straks terug.
Gewoon antwoorden kan niet meer. Feiten bestaan niet. Alles is strategie geworden.

Nog een voorbeeld:

Een paar weken geleden werd bekend; Michael Jackson heeft grote schulden. Een week later is de inmiddels beroemde documentaire. Een dag later blijkt zijn platenverkoop enorm gestegen. De documentaire is nogal suggestief. Allemaal precies de bedoeling van Michael, want hij komt deze week met een tegendocumentaire en zijn platenverkoop zal nog meer stijgen. Alles is strategie. Strategie is vooruitkijken; in de huid van iemand anders kruipen; iets wat Michael misschien iets te letterlijk heeft opgevat. Volgens mij heeft hij in ieder geval zijn lippen geruild met Vanessa en zijn neus met Pinokkio.

Strategie Slingerij 1

Ook bij Slingerij 1 is er natuurlijk sprake van strategie. Je wint de eerste wedstrijd, daarna verlies je de volgende elf wedstrijden op rij. Allemaal strategie. Elke wedstrijd met een ander elftal staan…strategie.

De afgelopen 8 wedstrijden zijn bijzonder succesvol verlopen (gepland). En met nog twee wedstrijden voor de boeg moeten er wel hele rare dingen gebeuren mochten wij alsnog degraderen….Wat jammer is: dit is een gedwongen strategie. Hierbij wil ik dan ook namens het “eerste” alle “jungs” bedanken die zich bereid hebben gevonden (en nog steeds vinden ) om ons de helpende hand toe te steken. Grote waardering daarvoor. Volgend seizoen hopen wij met een betere strategie te komen, nogmaals bedankt voor jullie hulp!

Roel Binsma

 

De volgende schijverspen gaat naar G J Duif

Een beetje ruw

Als speler van de Slingerij 3 ben ik door mijn voorganger, Marcel, aangewezen het een en ander te schrijven, wat ik anders natuurlijk ook wel had gedaan.

Zoals een ieder van jullie zich zal heugen, kwamen wij in het onderlinge toernooi, dat ergens in augustus werd gehouden, wat ruw voor de dag. Ruwer dan gangbaar is tijdens een potje zaalvoetballen. De tijden zijn inmiddels veranderd. Ik wil niet zeggen dat er in 3 momenteel oogstrelend voetbal wordt gespeeld, het tegendeel is vaak het geval, maar het besef dat het teambelang gebaat is bij een gering aantal kaarten is zeker gegroeid. Het is nog onzeker hoe we na de winterstop voor de dag komen, maar als de trend van de laatste wedstrijden zich doorzet, zit een plaats bij de top 4 er zeker in.

Naast het plezier in het zaalvoetbal hebben we het overigens goed naar ons zin bij de club. En dan spreek ik voor ons hele team. De instelling en de sfeer spreekt mij in ieder geval zeer aan, daarvoor hulde voor ieder! Ik hoop, of verwacht eigenlijk, dat Antwerpen een hoogtepuntje van het seizoen is geweest. Wij hebben daar, vanwege wintersportverplichtingen, helaas niet aan deel kunnen nemen. Volgend jaar zijn we er zeker bij!

Tot op de borrel

Reinder Postma

De volgende schrijverspen gaat naar Roel Binsma

Beste leden

Ten eerste mijn excuses voor het lange wachten op pas de tweede schrijverspen van dit seizoen.

Ik wou het in deze schrijverspen hebben over de wedstrijd Duitsland – Nederland.
Het gaat goed met de 11 van Advocaat die het jaar 2002 af hebben gesloten met een prachtige overwinning op onze oosterburen. Ik heb deze wedstrijd samen met Martijn v/d Veen en Peter Bos live mogen aanschouwen. Wij vertrokken om 17:30 uit Essen (woonplaats Herr Boos) richting stadion. Wat normaal ongeveer 20 minuten duurt, duurde nu 2 uur. Het was erg druk op weg naar het stadion.

3 klassen beter

De wedstrijd heeft iedereen gezien en het was duidelijk; Nederland was wel drie klassen beter en blufte de Duitsers (vice – wereldkampioen) volledig af. Het Oranje legioen zong de mooiste liedjes van ‘het kleine café aan de haven’ tot ‘auf wiedersehen’. Het is wel een mooi gevoel als je van de Duitsers in eigen land wint met de klinkende cijfers 1-3. Na de wedstrijd zijn we met z’n allen nog even een biertje gaan drinken. De stemming bij onze Duitse vrienden was wat bedrukt. De volgende morgen werd er een krantje gekocht door Martijn v/d Veen (der Kicker). Deze vertelde ons dat een zeer goed spelend Duits Elftal verliest door een paar domme verdedigingsfouten. Is het bij onze oosterburen niet bekent dat elk doelpunt een fout is, en naar welke wedstrijd hebben deze mensen eigelijk gekeken? Het Nederlands Elftal was geweldig! De Duitsers hadden 90 minuten helemaal niets in te brengen. Nu ben ik toch wel heel benieuwd wat de Nederlandse kranten schrijven over deze wedstrijd.

Over de knie

Terug in Nederland las ik de kop van de Telegraaf “Nederlands Elftal bluft Duitsers af” en in het Dagblad van het Noorden staat “Nederlands Elftal legt Duitsers over de knie”. Dit zijn naar mijn tevredenheid toch hele ander teksten. De Nederlandse journalisten hebben wel naar dezelfde wedstrijd gekeken. Het kan toch niet anders of dit Nederlands Elftal wordt in Portugal afgetekend Europees Kampioen. We hebben nota bene spitsen van Man-United en Chelsea op de bank zitten en niet te vergeten ons supertalent Rafael van de Vaart.

Ik heb de volgende voorspelling voor het Europees Kampioenschap in Portugal 2004. Wij komen bij België, Griekenland en Spanje in de poule. Deze poule komen wij door samen met Spanje. In de tweede ronde treffen wij Duitsland en winnen met 2-0. In de halve finale komen wij Italië tegen. Na een moeilijke start van de wedstrijd wordt het toch redelijk makkelijk 3-0. In de finale zien wij het gastland Portugal ten ondergaan met een simpele 5-1.

Nederland is Europees Kampioen. Nistelrooij topscorer en van de Vaart ‘speler van het toernooi’. Het is een prachtige voorspelling van een echte oranjefan… en dan zeggen ze dat Duitsers chauvinistisch zijn.

Marcel Niemeijer

De volgende schrijverspen gaat naar Reinder Postma.

De Schrijverspen is terug en ik heb de eer om deze vernieuwde eerste editie te mogen verzorgen. Inmiddels gaan we alweer het 9e zaalvoetbalseizoen in. Met dit jaar wederom een 4e team. Het nieuwe team, dat ik hierbij van harte welkom heet, heeft in de eerste 2 wedstrijden gelijk van zich doen spreken (8-11 verlies en 11-7 winst).

8 mooie jaren

Halverwege vorig seizoen zijn we van ZVV De Bolster overgegaan naar ZVV De Slingerij. Het waren 8 mooie jaren waarin we veel hebben meegemaakt, zowel binnen als ook buiten de lijnen. Zo zijn we o.a. naar Terschelling geweest en de Horecava en hadden we het “rad van de Bolster” en het welbekende “schaaltje bier” (voor het team met de grootste overwinning).

Inmiddels zijn we uitgegroeid in een echte, hechte vrienden-vereniging ook weer zowel binnen als buiten de zaal. Getuige ook de vele oud spelers die toch lid blijven van onze vereniging. Dit jaar hebben we ook weer onze heuse “angst-gegners” en scheidsrechters (in Zuidlaren was er weer één!).

Goede start

Inmiddels zijn we goed van start gegaan in De Slingerij (met dank aan Peter en Rob) en hebben we inmiddels met dank aan BuyWays een eigen internetsite (www.zvvdeslingerij.nl). Hier staan o.a. de Schrijverspen die steeds naar een ander wordt doorgegeven, eventueel wedstrijdverslagen en natuurlijk onze sponsors.

De meeste leden zijn zelf al lid van de “Club van €25” Hierbij doe ik een oproep aan alle leden om zoveel mogelijk mensen voor de club te strikken (denk bijvoorbeeld aan familie of buurtwinkels waar je vaak komt). Dit komt allemaal direct ten goede aan de clubkas. Dat kan weer leiden tot contributie-verlaging en andere leuke dingen zoals de “Bingo-avond” en het eigen “clubtoernooi” (welk team is dit jaar het sterkste?) Voor meer informatie kun je je wenden tot de sponsorcommissie (Marcel Niemeijer, Jan Aalfs, Jan Tebbens, Stein Rensen) of een ander bestuurslid.

Kortom het gaat de goede kant op met de ZVV de Slingerij! Volgend jaar komt er waarschijnlijk een 5e team bij en hebben we al een balletje opgegooid bij een damesteam.

Ik wens iedereen een sportief seizoen en veel gezelligheid in de Slingerij. Wellicht komt het “schaaltje bier” weer terug (Rob, Peter?).

Stein Rensen

De volgende schrijverspen gaat naar Marcel Niemeijer

Agenda

25 april 2019: 25 jarig Jubileum

Programma

Sponsoren