ODE AAN GERRIT

Een heerlijk weekendje op schier

Het eiland Schiermonnikoog is het meest noordelijk bewoonde waddeneiland van Nederland. Het eiland is ongeveer 18 km lang en 3 km breed. Er wonen bijna 1000 mensen. Jaarlijks wordt het eiland bezocht door ongeveer 300.000 gasten. Een groot deel daarvan is weekendtoerist. Schiermonnikoog is erg geschikt voor een weekendbezoek omdat de vaartijd van de boot maar 50 minuten is. En wat er dan allemaal kan gebeuren…

In het Damsterdammetje druppelt iedereen langzaam naar binnen als de klokken zes uur slaan en de vrijdagavond is geboren. Onder het genot van een kopje koffie of voor sommige al een gele rakker maken we ons op voor wat komen gaat. Eenmaal aangekomen in Lauwersoog, de kaarten hebben gekocht en wachtend op wederom een drietal personen dataltijd te laat komt :), betraden we de boot. We zetten ons achterin de boot neder op de banken, waar onze eerste plezante ervaring een feit is. Uit een grote tas haalt onze Wolf heerlijke zelfgebakken hamburgers, die thuis nog zijn gemaakt door zijn vrouw Hellen. Al etende en drinkende zijn de vijftig minuten, die staan voor de overtocht snel voorbij. We stappen in een taxibus en laten ons door de straten van het dorp, waar het oog alvast een voorproefje mag doen van de kroegen waar we later heen zullen gaan, naar het hotel rijden. Eenmaal aangekomen bij het hotel -precies in het midden liggend tussen het dorp en het strand- zocht iedereen een bed op. Eerst het bed opmaken, want om dat nog eens ’s nachts te doen met iets teveel drank op…

Verzamelen

Langzaam maar zeker verzamelt iedereen zich beneden bij de bar in het hotel. Reden? Nee, niet vanwege de tap, maar er stond een tv en zoals het een echte voetballer betaamt, werd de tweede wedstrijd van het WK hier gekeken… maar toch onder het genot van een heerlijk biertje. En hier begon het allemaal!

Na menig biertjes, en een wedstrijdje Polen – Ecuador met als uitslag 0-2, verlieten wij het hotel om het eiland kennis te laten maken met de jongens van zvv de Slingerij. De eerste kroeg, genaamd het oude boothuis, kon zich verblijden met een bezoek. Eenmaal plaats genomen achterin de kroeg kon het feest van de eerste avond beginnen. Menig gesprek werd gevoerd onder het genot van een biertje afgewisseld met iets sterkers! Al gauw was de in eerste instantie lege kroeg gevuld met allerlei soorten mensen. Zoals het echte heren betaamt, moesten deze mensen eraan geloven een ‘goed’ gesprek te gaan voeren met één van ons. De loslopende dames uit één der Pekela’s hadden daarom geen keus. Gezellige dames van een voetbalclub, Damacota genaamd, met dezelfde insteek als wij: lekker plezier maken en vooral genieten. Al zuigend op hun fluitje maakten zij zich kenbaar. Dit kon vanzelfsprekend niet geweigerd worden… ondanks dat niet iedereen dezelfde drang voelde om een gesprek aan te gaan, wisten toch een aantal de stap te wagen.

Tox

We besloten om het feest verder te vieren in dé discotheek van Schier, ook wel bekent als de Toxbar. Qua drukte leek het alsof heel schier hier te vinden was. Desondanks erg gezellig, want ook de mensen die we hadden ontmoet in de kroeg waren hier aanwezig. Het is één grote verzamelplaats om de avond in stijl af te sluiten. Al dansend, drinkend en kletsend was dit ook duidelijk het geval… Zo vloog de avond voorbij. Waar sommigen hun heil al hadden gevonden in het woord ‘bed’, stonden anderen nog te hossen op de dansvloer met ietwat teveel alcohol achter de kiezen. Maar dat mocht de pret niet drukken. Gewoon blijven dansen… Gewoon blijven… gewoon!

Brak

Zaterdagochtend… Voor de één begon die florissanter dan voor een andere. Aangezien we konden genieten van luxe in de vorm van een ontbijt, zaten vele brakke koppies rond 09.30 uur aan tafel. Terugdenkend aan de vormgeving van de afgelopen nacht, vond er een stevige evaluatie plaats. Wat was er wel niet allemaal gebeurd, dat het zo ontzettend gezellig was geweest? Was het de aanwezigheid van drank? Of misschien de dames van Damacota? Of het zwoele weer waar wij mee werden geconfronteerd? Of omdat we met een leuke groep op schier zaten? Of …

Mistflarden op het strand

Omdat ’s middags een wedstrijd stond gepland tegen vv de Monnik, besloot een deel van de groep om naar het strand te gaan en het andere deel om nog even rustig bij te komen van alle indrukken van afgelopen nacht. Eenmaal aangekomen op het strand zochten we een plekje tussen de mensen. Aangezien er bijna geen kip lag, kun je voorstellen dat dit niet echt een opgave was. Na ongeveer 10 minuten gelegen te hebben komt dan toch die voetbaldrang naar boven. Even met z’n allen in een kring staan en lekker gaan hooghouden… NOOIT weer doen als je brak bent!! Je mag jezelf wel schamen zo slecht en moeizaam als het dan gaat. Denk ook niet dat ik teveel zeg, als ik hier iedereen mee bedoel. Ongelofelijk… : En dan ineens gebeurt er iets wat ik persoonlijk nog nooit eerder heb mogen ervaren. Een wolk begint langzaam het strand te bedekken en binnen de kortste keren zijn we omringt met mist. Geweldig gezicht, maar het heeft ons wel doen besluiten het strand te verlaten. Eenmaal aangekomen bij het hotel wordt een plan der campagne gemaakt om voor de wedstrijd van vanmiddag eerst wat te gaan eten in het dorp. Zo gezegd, zo gedaan. De groep die nog in het hotel was probeerde hun geluk uit op het strand -ondanks onze waarschuwingen- en de rest bewoog de beentjes richting dorp.

Pannetje soep

Aangekomen in het dorp bleek de warme zon zijn vruchten af te werpen. Het was gigantisch druk en merkbaar doordat alle terrassen vol zaten. Héél irritant die dagjes mensen… uiteindelijk vinden we dan toch een terrasje net buiten het centrum(!), waar we aanschuiven bij een etende Wolf en Otto. Onze Jut en Juul van het weekend genoten al lekker van een broodje met een pannetje soep. Vele van ons volgden dan ook snel dit voorbeeld. Tot mijn grote verbazing zie ik dat we op het terras van de Toxbar zitten. En dan kun je het de serveerster ook moeilijk kwalijk nemen, als ze meldt dat het stokbrood op is! Het is tijd, tijd om langzaam terug te gaan naar het hotel om ons klaar te maken voor de wedstrijd. Tijdens onze loop door het dorp worden we vergezeld door (prachtig) muziek van een blaasorkest. Eenmaal aangekomen in het hotel, onze spullen gepakt, lopen we direct door naar het veld van de plaatselijke VV. Het knusse complex straalt sfeer en warmte uit, waar wij later ook getuige van mogen zijn.

In tropische sferen wordt de wedstrijd afgewerkt. Dat de hitte zijn tol eist is merkbaar in het spel van beide teams. Het gaat traag en heel veel extra stappen worden niet genomen. Desondanks is het één richtingsverkeer op de goal van de thuisploeg. Dankzij de keepert zijn we als Slingerij zijnde niet verder gekomen dan een matige 1-2 winst. Maar aangezien de gezelligheid op de eerste plek stond was het een prachtige wedstrijd en zeer geslaagd. We zetten ons neder naast het clubhuis(je) en om de vochtbalans weer te herstellen, werden de drankjes snel besteld. Genietend van de zon zijn we gauw een uurtje verder als ineens onze goede vriend, de pizzabezorger, met 15 pizza’s aan komt zetten. Zo blij als kleine kinderen nemen we plaats op het terras van de kantine, om ons avondeten tot ons te nemen. Heerlijk genietend van de zon, de pizza’s, de biertjes en de verhalen van onze Idskes en Wolf. Man, wat kunnen die gasten lullen :

De tweede avond

Het hotel. We maken ons klaar voor de tweede avond. Na eerst de wedstrijd Argentinië – Ivoorkust te hebben gekeken, vertrokken we wederom naar het oude boothuis om daar op het terras ons drankje te drinken. Kan je wel vertellen: heb nog nooit zulke saaie mensen gezien als wij toen waren. Er kwam bijna geen woord uit, iedereen staarde maar een beetje voor zich uit en dat was het. Toch dronk een ieder weer dapper dat gele vriendje van ons op. Aangezien een gedeelte van de groep wat meer leven in de brouwerij wilde, werd er besloten de Toxbar maar weer onveilig te maken. Een gedeelte ging op weg en de rest zou later dezelfde weg bewandelen om vervolgens aan te sluiten. Als vanouds stonden we daar weer. Lekker kletsen, biertje doen en dansen op de dansvloer. Net als vrijdag was ook één bepaalde gast duidelijk aanwezig. Een schone dame met aardige rondingen deed bij menig man de tong doen kwijlen. Maar niet bij ons……. Die tijd hebben we gehad en daarom werd miss borst door ons vreselijk genegeerd. Tot op de dag van vandaag onbegrijpelijk waarom zij duidelijk kenbaar maakte dat ze dat niet leuk vond. En zo begonnen we ons uiteindelijk nog prima te vermaken totdat ineens de lichten aangingen en wij ons realiseerde dat de avond voorbij was. Althans……. Nadat de bonus van de avond voor de DJ, in de vorm van lekkere snacks, door ons was opgegeten, werden de gesprekken buiten vervolgd. Na een tijdje werd de wandeling naar het hotel ingezet en een paar onderbrekingen later kwamen we dan toch daadwerkelijk aan. Geconstateerd werd dat er een groep voor het hotel op het terras aan het kletsen was. Deze voor ons ondertussen ‘bekende’ groep nodigde ons uit om er bij te komen zitten. Zij vertoefden ook dit weekend op het eiland om gezamenlijk te genieten van een weekendje weg. Na menig gesprek, standje van gasten dat het rustiger moest en wat sex-lessen verder, ging een ieder dromenland opzoeken.

Wederom brak

Half tien zondagochtend. We staan graag vroeg op, om te kunnen genieten van een heerlijk ontbijt. Blijft het voor de één bij alleen een kop koffie omdat er nog niets door het strotje kan, de ander geniet heerlijk van broodjes uit de oven met een eitje en sinaasappelsap erbij. Langzaam komen de zenuwen om de hoek kijken. Vandaag is het zover: het nederlands elftal speelt haar eerste wedstrijd. De eerste tegenstander is Servië-Montenegro. Een aantal personen heeft er voor gekozen de ochtendboot te nemen om terug te keren naar hun vertrouwde omgeving. Degene die nog aanwezig zijn besluiten om naar het strand te gaan en heerlijk te genieten van de nog steeds aanwezige zon. Eenmaal aangekomen op het strand is te merken dat de puf er behoorlijk uit is. De handdoek is een ieder zijn beste vriend geworden om daar vervolgens heerlijk ontspannen op te gaan liggen. Een enkeling waagt zich nog aan het hooghouden met de bal, dan wel het rustig passen hiervan. Als we richting de klok van twee uur gaan, besluiten we het strand te verlaten om ons geestelijk klaar te maken voor die belangrijke eerste wedstrijd van ‘ons’ elftal.

Laf scherm

In een kroeg op schier wordt door ons de wedstrijd op groot scherm bekeken. Althans, dat was de insteek. In de praktijk blijkt dat het scherm niet geheel scherp is en dat de wedstrijd beter op de aanwezige kleine televisie kan worden bekeken. Zo flexibel als we zijn draaien we 180 graden op de kruk en zien wij een wedstrijd waar Nederland de eerste 3 punten behaald. Euforie alom….. We drinken ons laatste biertjes op, verorberen de laatste mini snacks en lopen richting het hotel waar onze taxi klaarstaat en ons vervolgens naar de boot brengt.

En dan na 50 minuten op de boot te hebben gezeten, zetten we weer voet op het vaste land. Het voelt vertrouwd, maar toch doet het pijn dat we gedag hebben moeten zeggen tegen het eiland. Een weekend lang ‘ons’ eiland…………………. In ieder geval voor dit jaar!

Gert Jan “Duif” Tillema

Reacties zijn gesloten.

Agenda

25 april 2019: 25 jarig Jubileum

Programma

Sponsoren